Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 η Τζούλη Μπάμπερι απ’ την Αγγλία έρχεται πολυήμερες διακοπές στην Ελλάδα. Μετά την επίσκεψή της στις αρχαιότητες των Αθηνών παίρνει μια αντιδημοφιλή απόφαση: να κάνει μια μονοήμερη εκδρομή στη Σαλαμίνα. Φτάνοντας στο λιμάνι παίρνει ένα ταξί για να γυρίσει το νησί. Μόλις φτάνει στο χωριό Πέρανι, νοτιοανατολικά της Σαλαμίνας, λέει στον οδηγό να κάνουνε μια στάση. Στην ολιγόλεπτη στάθμευση για ξεκούραση η Τζούλη συναντιέται με τον Βαγγέλη Μπινιάρη, έναν αγρότη της περιοχής. Όσο κοινότοπη κι αν είναι η έκφραση, ο έρωτάς τους ήταν κεραυνοβόλος. Η Τζούλη λέει στον οδηγό του ταξί να φύγει κι αποφασίζει μέσα σε μια στιγμή να μείνει για πάντα μαζί με το Βαγγέλη. Αφήνοντας πίσω στην πατρίδα της μια πλουσιοπάροχη ζωή που της προσέφεραν οι γονείς της, μένει για χρόνια σε μια μικρή αγροικία μαζί του, εντάσσεται στον τόπο, μαγεύεται από την απλότητα της ζωής, γεμίζει με ύπαρξη. Με τη φωτογραφική της μηχανή, άλλοτε με ασπρόμαυρο φιλμ και άλλοτε με έγχρωμο, θα αποτυπώσει σπάνιες στιγμές από την καθημερινότητα της ζωής τους στη Σαλαμίνα του ’70, οι οποίες, χωρίς ίχνος καλλιτεχνικού καλλωπισμού μα γεμάτες εκφραστική εικαστικότητα, κατορθώνουν στη δικιά μας εποχή να μετατρέπονται από μερικές φωτογραφικές λήψεις σε αδιάψευστες μαρτυρίες ευτυχίας.

Βέβαια η ιστορία μεταξύ της Τζούλη και του Βαγγέλη δεν έχει ευτυχισμένο τέλος. Το 1981 η Τζούλη πηγαίνει για ένα μήνα στην Αγγλία να δει τους δικούς της. Στο διάστημα αυτό ο Βαγγέλης αρρωσταίνει ξαφνικά και πεθαίνει. Επιστρέφοντας στη Σαλαμίνα η Τζούλη μαθαίνει το δυσάρεστο γεγονός και πηγαίνει στον τάφο του. Στο Πέρανι δεν πήγε ποτέ ξανά. Επέστρεψε στην Αγγλία, όπου και πέθανε, έχοντας αλλάξει το επίθετό της από Bubery σε Biniaris, σφραγίζοντας έτσι την αιώνια αγάπη της για τον Βαγγέλη.

αυτοπροσωπογραφία
ο Βαγγέλης Μπινιάρης στο βυζαντινό πηγάδι του χωριού
επίσκεψη αγγλίδων φίλων της Τζούλη στην είσοδο του σπιτιού
εσωτερικού σπιτιού: η Τζούλη, μια φίλη της, ο Βαγγέλης και το μπουζούκι του
Πάσχα στο Πέρανι: ο Βαγγέλης, η μητέρα της Τζούλη, όρθια η αδερφή του Φανή
πίνοντας στο ποτήρι το νερό του μικρού καταρράκτη
πορτρέτο του γερο Χανιά που ερχόταν από τα Τρίκαλα Κορινθίας στο νησί για να ξεχειμωνιάσει με τα πρόβατά του
πορτρέτο του χωριανού Πανούση
γλέντι στο Πέρανι: ο Βαγγέλης (δεύτερος από δεξιά) μαζί με φίλους
παραλία Πέρανι: ρεμβασμός στο βράχο
αλώβητο βοσκοτόπι στο Πέρανι
το δέντρο της Κουτσομπολιάς (από σημείωση της Τζούλη στο πίσω μέρος της φωτογραφίας)
επίσκεψη με φίλους στον φάρο του νησιού (σήμερα μεγάλο μέρος του έχει καταρρεύσει)
μόλις κουρεύτηκαν τα πρόβατα
πορτρέτο του αγαπημένου της στη σκάλα κελιού του μοναστηριού των Λεμονιών Σαλαμίνας
διάνοιξη δρόμου πάνω από το σπίτι τους: το τέλος της σχέσης πλησιάζει όπως ο δαίμονας της ανάπτυξης
η Τζούλη και ο Βαγγέλης (για πάντα)

 


επιμέλεια κειμένου: Σαμσών Ρακάς | έρευνα: Παναγιώτης Βελτανισιάν

,

Διαβάστε επίσης: 

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
ασσόδυο
Πλατφόρμα μάχης για την επανοικειοποίηση του ρεμβασμού.