Στη γειτονιά της Baoshan με τις κοτσίδες
σε δρόμους που δραπέτευσε το ζωντανό γκροτέσκο
σε είδα να τρέχεις
μικρό κορίτσι με τα μεγάλα ροζ γυαλιά.

 

 

Από τα κάγκελα κρέμονταν τα ρούχα, το κρέας και το ψάρι
να στεγνώσουν στον βρώμικο αέρα
να γίνουν μέρος της γιορτής.
Πολύχρωμα φωτάκια αναβόσβηναν όλη μέρα
κάθε μέρα λαμπυρίζεις στο σκοτάδι
και τριγυρνάς στα λασπόνερα χωρίς να σε νοιάζει.

 


Από το μπαλκόνι σε χαιρετάει ο παππούς
ξεχασμένες κόκκινες ευχές κολλημένες στην εξώπορτα
ένα ξεθωριασμένο σύμβολο ευτυχίας κρέμεται στο παράθυρο
και μέσα σκοτεινές οι ζωές.

 

Λίγα μέτρα πιο πέρα «κατεδαφίζεται»
και τα φώτα της πόλης έβαφαν τα ερείπια λίγο μωβ.

 

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Ράνια Καταβούτα

Φύσει και θέσει περίεργη, εξερευνώ και ανακαλύπτω, δημιουργώ ενίοτε, προς το παρόν στην Κίνα.