Πρόλογος


Θα έπρεπε να το ξέρεις. Η Άνοιξη δεν είναι εποχή καρατομήσεων.

Η βλάστηση αντιστέκεται επελαύνοντας.
Πριν με διαπεράσει η λάμα, έπρεπε να το ξέρεις πως κόβοντας,
το μάτι δυναμώνει• ανεπίστρεπτα επιταχύνεται η ανθοφορία.
Τι αλήθεια μού απομένει παρά να την κάνω αειθαλή;
Αν ακόμα ασκείσαι σε τομές εγκάρσιες, σταμάτα πριν το μικρό σου φονικό και
«Κόψε ένα τραγούδι απ’ τ’ άνθη
με δάχτυλα νοσταλγικά.
Να γυρίζεις – αυτό είναι το θαύμα» *

για κάθε ακυρωμένο θαύμα
πέφτει βαρύ ένα μάνταλο κλειδώνοντας
τιμωρημένα πάθη στην ηχώ του.
ένα φτερούγισμα θα σώσει
όλες τις φιλημένες υποσχέσεις
απέθαντων ψιθυριστών ερώτων
στον κήπο που τον είπανε
Άσμα Ασμάτων.

*Kείμενο σε εισαγωγικά: Νίκος Καρούζος – Τα πουλιά δέλεαρ του Θεού (αποσπάσματα «Διαλόγων»)

 

.

Λόγος

 

 

Δύο γυναίκες που δεν συναντήθηκαν ποτέ, διαβάζουν το ίδιο απόσπασμα από το Άσμα Ασμάτων. Δεν συναντήθηκαν ποτέ μα σμίγουν οι φωνές τους σε ένα χορικό δευτερολέπτων.

Η μία είναι πιετά σε μπουρδέλο στο Μεταξουργείο, η άλλη επιζήσασα βιασμού σε ορθόδοξη Μονή. Μια πόρνη και μια μοναχή αγκαλιάζουν τις χροιές τους και μαζί αφήνονται σε μια βόλτα καταμεσής της Άνοιξης, με σινιάλα λέξεις του ίδιου ποιητικού τοπίου.

.

Ιδέα : Υρώ Καζάρα
Επιμέλεια ήχου : Γιώργος Σκαλιδάκης

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Υρώ Καζάρα
H Υρώ επιμένει στο "Υ" και αρνείται το "Η", με ένα ή δυο "Τ". Καμιά φορά γράφει σε τσιγαρόχαρτα, και καπνίζει στριφτά τσιγάρα μαζί με λέξεις όπως ο Λουις Φελίπε Πινέδα. Oι Μπάρτλεμπυ της γραφής είναι οι αγαπημένοι της αναχωρητές.