Κοιμόταν πάντα γυμνή

Ένα «ατρόμητο» ποίημα του Τζίμη Τσουκαλά

 

Κοιμόταν πάντα γυμνή

τυλιγμένη μονάχα στα όνειρά της

 

Ξυπνούσα και την χάζευα

σαν υπνωτισμένος

για ώρες, για μέρες

για αιώνες

 

Χάιδευα ευλαβικά

την καμπύλη που σχημάτιζε η μέση της

και εκείνη

έκανε ότι κοιμόταν

κι εγώ έκανα ότι δεν το είχα καταλάβει

 

Είχε τη θάλασσα στα μαλλιά της

Προτού ξαπλώσει

τα τίναζε με βία

κι έσβηνε κάθε μικρή κόλαση

που παραμόνευε στη σκιά

 

Κοιμόταν πάντα γυμνή

κι εγώ κοντά της

ξέχασα

να φοβάμαι

 

Τζίμης Τσουκαλάς
από τη συλλογή «σταγόνες»

 

 

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Ναταλί Φύτρου
Η Ναταλί Φύτρου γεννήθηκε το 1989 στην Αθήνα. Σπούδασε Οικονομικά.Από μικρή της άρεσε να ακούει και να διηγειται ιστορίες. To 2016 μετέφρασε ένα διήγημα του Ρομπέρτο Μπολάνιο και το έστειλε στον καθηγητή Ισπανικών της. Διατηρεί το μπλογκ universo2666.blogspot.com