Παρθένος

[κάρτα ταρώ: Πέντε των Ξιφών]

Ας υποθέσουμε Παρθένε πως ζεις για λίγο ακόμη· πως σε χρειάζονται, πως κάποιος σ΄αγαπάει. Ας υποθέσουμε πως έλαβες συγνώμη απ’ όλους –κι απ΄αυτόν που πια δε σου μιλάει· και πως ο άνεμος, κι αυτός ακόμη αλλάζει γνώμη και για χατίρι σου [κάρτα ταρώ: Πέντε των Ξιφών] τα σύννεφα σκορπάει. Ας υποθέσουμε πως βάρυναν σαν τόμοι σε μετακόμιση τα χρόνια –και σε ρωτάει έξαφνα κάποιος «πού κοιμάσαι;», «πού δουλεύεις;»- κι εσύ δεν δείχνεις το ποτήρι [κάρτα ταρώ: Τέσσερα των Κυπέλλων], άδειο ξανά. Ας υποθέσουμε εν ολίγοις πως πιστεύεις -όπως η σύζυγος του Λωτ- σε μια ματιά: την έξοδο του λαβυρίνθου ίσως θυμόταν έτσι ο Θησέας, γέρος πια –κι αποκοιμιόταν. Σημασία δεν έχει να κάνεις εικόνες με νόημα αλλά να δίνεις νόημα στις εικόνες, είπε κάποτε ένας δάσκαλος. Άρα, δηλώνεις εσύ ο μαθητής, το ζήτημα είναι να προσφέρεις νόημα στις λέξεις. Αν είσαι ποιητής [κάρτα ταρώ: Ο Ακόλουθος των Κυπέλλων] δεν θα στο πούνε τα αστέρια ή οι θάλασσες. Δεν θα το μάθεις από την τσούπρα που σε έριξε ψάχνοντας κάτι διαφορετικό με συνηθισμένο τρόπο. Δεν θα το κρίνει ο πνευματικός σου νταβατζής. Θα σε νοιώσει μια νοικοκυρά ανακατεύοντας τη βραδινή μακαρονάδα ψάχνοντας να ρίξει μες στη σάλτσα όσα δεν έζησε. Θα σου κάνει χειραψία με το βλέμμα της ήττας ο οδηγός του πρωινού απορριμματοφόρου που έμαθε να συλλέγει τα πιο άχρηστα διαμάντια. Ίσως σε αγκαλιάσει ο σκίουρος με ειδικότητα στο ροκάνισμα του ξυπνητηριού. Ή σε φιλήσει η δεκαοχτούρα που ενστικτωδώς είθισται στο να κυκλώνει τον πόνο με το τραγούδι της. Αν έχεις παρόμοιες ψευδαισθήσεις φρόντισε να μάθεις να κρύβεσαι καλά καθώς η ποίηση μαγνητίζει όσο τίποτε άλλο τα κενά. Μη λες ψέματα στα ποιήματα. Δώσε καλύτερα ψεύτικο όνομα. Πάρε τίποτα απ΄τον Καβάφη που τον κουβαλάς σε μια έκδοση τσέπης απ΄τα δεκαπέντε σου και ετοιμάσου να εκτεθείς σε μια καινούρια ψυχή, τόσο μπλε, τόσο αμέριμνη και τόσο αθόρυβη όσο και η εγκυμοσύνη της θάλασσας. Άνοιξε το τετράδιό σου – γράψε. Πρόσεξε μόνο το χαμόγελο εκείνων που σου έμαθαν το τραγούδι της οργής και της αγάπης. Γρατζούνισε τον τοίχο με τα βρύα. Αγουροξυπνημένο παιδί – ζήσε τον Κήπο σου. Όσα δε γράψεις αυτό το φθινόπωρο – αυτά θα σε σβήσουν ∴

Κωδικός Μύησης


Θραύσματα γραφής: Γιώργος Κοροπούλης, Πάνος Ιωαννίδης, Λεύκιος, Έλσα Κορνέτη

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Mάριος Σοφοκλέους

Ο Μάριος Σοφοκλέους γεννήθηκε το 1973 στην Κύπρο. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα ως στυλίστας πνευμάτων.Το πραγματικό του όνειρο είναι να φοράει κόκκινο κοντομάνικο πουκάμισο, κόκκινο φουλάρι και μπότες μέχρι το γόνατο, και να είναι μέλος μιας μυστικής κινέζικης εταιρείας χωρίς σκοπό, στην Αυστραλία.