Μια ημέρα, αυτή, συνάντησε μια πασχαλίτσα μέσα στα χόρτα ενός πάρκου της πρωτεύουσας.
Ασφαλής μέσα στον μικρόκοσμό της.
Ό,τι πιο φυσιολογικό.
Του την έδειξε. Αυτός είδε όμως μια αλεπού.
Ποιος ξέρει με ποια μάτια την κοίταξε.
Ίσως με τα μάτια που είχε εξοπλίσει την πλάτη του. Περί αυτού, ουδέν λόγος.
Ξόδεψαν ένα χρόνο* είναι πασχαλίτσα, είναι αλεπού.
Η πασχαλίτσα, που ήταν πασχαλίτσα, άρχισε να βουλιάζει όλο και πιο μέσα στα χορτάρια.
Άκουγε για αλεπούδες και σκέφτηκε πως την περιτριγυρίζουν.
Ώσπου, πολλούς μήνες μετά, αυτός στάθηκε ακίνητος ενώ η πασχαλίτσα πέταγε μακρυά του.
Οι αλεπούδες δεν πετάνε.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Κλεοπάτρα Χαρίτου

Γεννήθηκα στην Αθήνα. Σπούδασα Φωτογραφία και Επικοινωνία σε Ευρώπη και Αμερική. Ίσως με γνωρίζετε από την ατομική μου έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη με θέμα “Τα Προσφυγικά της Λ. Αλεξάνδρας”. Έχω εργαστεί ως φωτογράφος πλατό επί 20 συναπτά έτη δίπλα σε γνωστούς σκηνοθέτες.